نرگس محمدی، سخنگو و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر که پس از هشت سال و نیم اسارت، روز پنجشنبه ۱۷ مهرماه ۹۹ از زندان زنجان آزاد شد، در بخشی از مصاحبهاش با رادیو فردا که در تاریخ ۳۰ آبانماه صورت گرفته، در خصوص اعتراضات مردمی آبان ۹۸ میگوید:
«اتفاقاتی که در آبان ماه ۹۸ افتاد خیلی تکاندهنده است نه اینکه سال ۶۷ تکاندهنده نبود، نه اینکه دهه ۶۰ تکاندهنده نبود، نه اینکه قتلهای زنجیرهای که ما الان در آستانه آن هستیم نبود، ولی به نظر من آبان ۹۸ در تاریخ مبارزات ملت ایران برگ واقعاً سیاهی شد. با این تعداد کشتههای مردم بیپناه و مردم مظلومی که خیلیها گفتند اینها پابرهنهها هستند، خیلیها گفتند اینها گرسنهها بودند و خیلیها گفتند اینها جانبهلبرسیدهها بودند و این وجدان عمومی جامعه ما را به درد آورد. این وقایع باعث شد که یک مرزبندی جدی شکل بگیرد و پررنگتر شود. این مرزبندی قابل کتمان هم نیست و مرزبندی مردم و حکومت روشنتر و واضحتر شد.
میزان خشونتی که در اعتراضات علیه مردم به کار گرفته شده و بعد شرایط اقتصادی و سیاسی و اجتماعی ما، همه حکایت از این دارد که این سرکوبها باعث عقب نشستن مردم نخواهد شد و باعث این نخواهد شد که عدهای فکر بکنند که قضیه تمام شده و اتفاقی نخواهد افتاد. من این تصور را ندارم.»
خانم محمدی در خصوص نامهای که از زندان زنجان در مرداد ماه ۹۹ نوشته بود نیز بیان داشت:
«تمام تلاشهایم در دورههای مختلف زندگی چه دوره جنبش دانشجویی، چه ورودم به مطبوعات و نهادهای مدنی و حقوق بشری واقعاً تا امروز این اصلی بوده که هیچ وقت برای من تغییر نکرده که جایی باید بایستم که مردم من ایستادند، جایی در تحولات باید وارد شوم که به نفع مردم است. واقعیت این است که عهد من با مردم است عهد من جایی است که مردم با آن ایستادهاند، من هیچ عهدی جای دیگری با هیچ کس دیگری ندارم. اکنون نیز به عنوان یک فعال مدنی تلاش میکنم صلح و حقوق بشر در کشور من هم تحقق پیدا کند و همان راه را ادامه خواهم داد.»
فعال حقوق بشر 