روز یکشنبه ۱ تیرماه، هفت نوکیش مسیحی به نام های حبیب حیدری، سام خسروی، مریم فلاحی، ساسان خسروی، مرجان فلاحی، پوریا پیما و فاطمه طالبی توسط دادگاه انقلاب بوشهر به حبس، جزای نقدی، تبعید، محرومیت از کار و حقوق اجتماعی محکوم شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ماده ۱۸، روز یکشنبه ۱ تیرماه ۱۳۹۹، دادگاه انقلاب بوشهر هفت نوکیش مسیحی را به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به حبس، جزای نقدی، تبعید، محرومیت از کار و حقوق اجتماعی محکوم کرده‌است.
بر اساس این گزارش، در اختیار داشتن کتاب‌ها و نمادهای مسیحی، برگزاری جلسات کلیسای خانگی، و درارتباط بودن با «مبلغین» مسیحی ایرانی خارج از ایران، از جمله مصادیقی است که دادگاه بوشهر به ریاست قاضی یزدان‌شناس، برای محکومیت این شهروندان مسیحی، عنوان کرده‌است.
سام و ساسان خسروی، هر کدام به یک سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت اقامت در بوشهر محکوم شدند. این دو شهروند مسیحی از اشتغال در مراکز اقامتی، که شغل فعلی آنهاست نیز به مدت دو سال محروم شدند.
مریم فلاحی به ۸۰ میلیون ریال جزای نقدی محکوم و به دلیل به مسیحی شدن، به انفصال دائم از خدمات دولتی منع شده‌است. در صورت قطعی شدن این حکم، این پرستار مسیحی پس از ۲۰ سال کار در بیمارستانی در بوشهر مجبور است محل کارش را به دلیل باور دینی‌اش ترک کند.
گفتنی است که این شهروندان روز ۱۰ تیرماه ۱۳۹۸ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در شهر بوشهر بازداشت شدند.
نیروهای امنیتی در ساعت ۹ صبح به خانه‌های این شهروندان مراجعه کرده و کتاب‌ها، جزوه‌ها و وسایل شخصی آنها از جمله چندین لپ‌تاپ، تلفن‌های همراه، کارت‌ها و مدارک شناسایی و کارت‌های بانکی آنها را ضبط کرده و با خود برده اند.
مأموران امنیتی، محل کار دست‌کم دو تن از این نوکیشان مسیحی را نیز بازرسی کردند و حافظه کامپیوترها و ویدیوهای ضبط شده توسط دوربین‌های مداربسته را با خود بردند.
این نوکیشان پیشتر متهم به «اقدام علیه امنیت ملی» و «عضویت در گروه‌های متخاصم علیه نظام» نیز شده بودند، که سپس از این اتهامات تبرئه شدند.
لازم به اشاره است علیرغم اینکه طبق قانون مسیحیان به عنوان یک اقلیت دینی به رسمیت شناخته می‌شوند، با این حال دستگاه‌های امنیتی مسئله‌ی گرویدن مسلمانان به مسیحیت را با حساسیت خاصی دنبال می‌کنند و برخورد قهرآمیزی با فعالان این عرصه دارند.
برخورد با نوکیشان مسیحی در ایران در حالی صورت می گیرد که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

پوریا ابراهیمی زندانی سیاسی خبرنگار و فعال حقوق بشر

من پوریا ابراهیمی بارها به بازداشتگاه و به زندان کشانده شدم. بارها کتک خوردم و بارها تهدید شدم. در بازداشت های خیابانی یا از منزل، داعش وطنی به شکل یک جانی مرا به عمق سیاچال قانون که در بی قانونی غوطه ور بود کشاند. در سال ۸۸ چند روزی میهمان اطلاعات در کهریزک بودم. در همان سال ۸۸ با تفنگ بر تنم تیر ساچمه‌ای نواختند. سال ۸۹ در بند ۶۶ سپاه و ۲الف و ۲۴۰ و قرنطینه ۷ تهدید به تجاوز و…شدم. سال ۹۱ در در ۳۵۰ شکنجه شدم. سال ۹۳ در ۲۰۹ و بند ۸ و …….. شکنجه شدم. در آخر هم حکومت شما به ۷ سال حبس و ۳۱ ضربه شلاق برای من بسنده نکرد و باز تشکیل پرونده ایی جدید برایم دادند.. چرا؟ این همه گیر این همه بازداشت برای چه. برای یک اعتراض؟ برای اینکه گفتم و راهِ بهشتِ مینوی من بُز روِ طوع و خاکساری نبود:* .. تنها بخاطر اینکه پرسیدم چرااا؟ تنها بخاطراینکه گند کاری های حکومت کثیف جمهوری اسلامی را فریاد میزدم؟ کتک و زندان و شلاق و توهین و آسیب های روانی برای چه بود؟ و بخاطر اینکه اصلاح طلب نبودم #چهل و یک_سال_شکنجه

من_هم_شکنجه_شدم

۴  شهروند زن بهایی به نامهای «سارا محمدی»، «شیدا عابدی»، «سیمین محمدی» و «مریم مختاری» در زندان بیرجند به ویروس کرونا مبتلا شده و از ابتلای هشتاد زندانی دیگر به این بیماری در این زندان خبر دادند.

در اوایل فروردین ماه امسال، با شیوع ویروس کرونا و احتمال سرایت آن درمحیط‌های پرتراکم مانند زندان و نبود تدابیری مانند قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی و گسترش آن به زندان‌های ایران، بسیاری از زندانیان محبوس در زندانهای کشور به ویروس کرونا مبتلا شده اند.

«فاروق ایزدی نیا»، محقق و مترجم بهایی، در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز پنجشنبه ۲۹خرداد ماه ۱۳۹۹، حکم ۱۰ سال حبس تعزیری «فاروق ایزدی نیا»، محقق و مترجم‌ بهایی ساکن تهران، که در تاریخ ۱۸ مرداد ماه ۱۳۹۸، با اتهام «اقدام علیه امنیت کشور از طریق اداره تشکیلات بهایی» توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران صادر شده بود، در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست «احمد زرگر» عیناً تأیید شد.

شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، روز سه شنبه ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، با صدور دادنامه ای اتهام «فاروق ایزدی نیا» را با توجه به تدریس وی در موسسه علمی BHE که از دانشگاههای مجازی بهائیان است، «اقدام علیه امنیت ملی از طریق هدایت تشکیلات بهائی» اعلام کرده و او را به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم کرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا – ایرج حاتمی، زندانی امنیتی در زندان رجایی شهر کرج روز سه‌شنبه ۲۷ خردادماه با علایمی مشابه بیماری کرونا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. آقای حاتمی فروردین امسال به مرخصی اعزام شد و پس از طی دو هفته ایام قرنطینه به سالن ۱۰ اندرزگاه ۴ منتقل شد. در این سالن شماری از زندانیان سیاسی دیگر از جمله، آرش صادقی مبتلا به نوع بدخیم سرطان استخوان به نام کندروسارکوما و افشین بایمانی و ابوالقاسم فولادوند مبتلا به بیماری قلبی مدت محکومیت خود را سپری می‌کنند؛ همین امر جان آنان را در صورت ابتلا به بیماری کرونا بیش از دیگران در معرض خطر قرار خواهد داد.

آقای حاتمی که فروردین امسال به مرخصی اعزام شد، پس از طی دو هفته مدت قرنطینه به سالن ۱۰ اندرزگاه ۴ منتقل شده و بعد از گذشت ۱ هفته علایمی مشابه با بیماری کرونا از خود نشان داد و بنا به تشخص پزشک و رئیس بهداری زندان به بیمارستان منتقل شد.

یک منبع نزدیک به خانواده یکی از زندانیان محبوس در این بند در این خصوص به هرانا توضیح داد: “با احتمال ابتلای آقای حاتمی به کرونا و ورود این ویروس به بند جان دیگر زندانیان نیز در معرض خطر قرار گرفته است. درست‌تر آن بود که زندانیانی که پیشتر به مرخصی اعزام شده بودند مدت بیشتری را تا رفع کامل خطر بیماری در خارج از زندان بمانند. بازگشت این افراد به زندان بدون رعایت درست شرایط قرنطینه تنها باعث افزایش خطر ابتلای سایر زندانیان به این ویروس و نگرانی زندانیان و خانواده‌های آنها شده است. در چند ماه گذشته حتی بسته‌های نان و اقلام ورودی به داخل بند هم توسط زندانیان به دقت ضدعفونی می‌شد. اگر تست آقای حاتمی در بیمارستان مثبت اعلام شود به معنای شیوع این بیماری همه گیر در سالن زندانیان سیاسی است که تعدادی از آنها نیز بیمار هستند و از پیش نیز با محرومیت‌های پزشکی مواجه بودند؛ حال باید دید الله کرم عزیزی، رئیس زندان رجایی شهر درخصوص اعزام‌های پزشکی چگونه عمل خواهد کرد”.

سهیلا حجاب، زندانی سیاسی از روز سه‌شنبه ۲۷ خردادماه در اعتراض به نگهداری خود در زندان قرچک ورامین و عدم انتقال به زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است. سهیلا حجاب در تاریخ ۳ خردادماه پس از مراجعه به دادگاه تجدیدنظر استان تهران توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شد. در جریان این جلسه دادگاه به خانم حجاب گفته شد حکم دادگاه بدوی او عینا تایید شد.

سهیلا حجاب، روز شنبه ۳ خردادماه ۱۳۹۹، پس از مراجعه به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

سهیلا حجاب در تاریخ ۲۸ اسفند ۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهاماتی ازجمله “تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی، تشویش اذعان عمومی به قصد آشوب و تشکیل گروه غیرقانونی” مجموعا به ۱۸ سال حبس تعزیری محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری برای وی قابل اجرا خواهد بود.

خانم حجاب پیشتر در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۹۸ با تودیع قرار وثیقه ۳ میلیارد تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

سهیلا حجاب خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد. خانم حجاب مدتی پس از بازداشت به یکی از خانه‌های امن اطلاعات سپاه منتقل و مدتی بعد مجدداً به بند زنان زندان اوین بازگردانده شد.

این شهروند پیشتر نیز در دیماه ۹۷ در شیراز بازداشت و پس از طی مراحل دادرسی به ۲ سال حبس محکوم شده بود. وی پس از تحمل ۵ ماه حبس در زندان عادل آباد شیراز با اعمال عفو از زندان آزاد شد. با این حال وی ۱۰ روز پس از آزادی مجدداً توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد.

روز دوشنبه ۲۶ خرداد،‌ ریحانه عامری، دختر ۲۲ ساله کرمانی به دلیل دیرآمدن به منزل توسط پدرش و با ضربه تبر کشته شد. پدر این دختر که اکنون در بازداشت به سر می برد پس از قتل، جسد ریحانه را به یکی از روستاهای اطراف منتقل کرده است. در قوانین ایران مواردی در نظر گرفته شده تا افرادی که مرتکب “قتل‌های ناموسی” می‌شوند را از مجازات‌های سنگین معاف کند.

سه شنبه ۲۸ خرداد ماه خبری مبنی بر قتل دختر جوانی به نام ریحانه عامری منتشر شد و معاونت اجتماعی پلیس استان کرمان در خصوص این پرونده خبر قتل ریحانه عامری را تایید کرد.

بر اساس این گزارش صبح روز دوشنبه ۲۶ خرداد ماه امسال خواهر ریحانه عامری برای دیدن خانواده اش به خانه پدری اش در کرمان می رود، این دختر وقتی وارد خانه شد، هیچ یک از اهالی خانه داخل خانه نبودند و در اتاق ریحانه نیز بسته بود.

دختر جوان در خانه منتظر بازگشت پدر و مادر و خواهر بود که متوجه جابه جا شدن قالی های داخل خانه می شود و آنها را شروع به مرتب کردن می کند .

خواهر ریحانه عامری در انتظار اهالی خانه بود که پدرش با چهره ای آشفته و لباس های بهم ریخته وارد خانه شد و بدون اینکه حرفی بزند به اتاقش رفت و دوباره از خانه خارج شد.

دقایقی بعد از رفتن پدر ریحانه عامری، مادر ریحانه که برای تعویض پلاک خودرویش از خانه خارج شده به خانه بازگشت.

مادر جوان وقتی متوجه می شود ریحانه داخل خانه نبوده متعجب می شود و به دختر دیگرش می گوید که شب گذشته ریحانه ساعت ۲۳:۳۰ به خانه بازگشت و پدرش با او جروبحث کرد و ریحانه به اتاقش رفت و پدرش تهدید کرد که یک روز ریحانه را می کشد.

کسی در خانه فکر نمی کرد جنایتی رقم خورده باشد اما دلشوره عجیبی در دل دختر و مادر خانواده افتاده بود به همین خاطر هر ۲ تصمیم به باز کردن در اتاق ریحانه گرفتند.

در اتاق ریحانه عامری باز شد، داخل اتاق بهم ریخته شده بود و همه لباس های دختر ۲۲ ساله وسط اتاق بود، مادر و خواهر ریحانه عامری شروع به مرتب کردن اتاق می کنند که در بین لباس ها احساس خیس بودن لباس ها می کنند که با نگرانی لباس ها را کنار می زنند و متوجه می شوند وسط اتاق پر از خون است.

پلیس کرمان در خانه ریحانه عامری
مادر و خواهر ریحانه عامری با دیدن این صحنه هولناک با پلیس تماس می گیرند و خیلی زود تیم های پلیسی در محل حاضر می شوند و در تحقیقات ابتدایی مشخص می شود مسیر خون تا کنار خودرو رفته است و فرضیه قتل پیش روی ماموران قرار گرفت.

نبود یکی از تبرهای پدر ریحانه عامری فرضیه قتل این دختر ۲۲ ساله با تبر را پررنگ تر می کند و ماموران موبایل پدر ریحانه عامری را ردیابی می کنند و مشخص می شود وی در بیابان های روستای اختیار آباد بوده که در همین حین پدر وارد خانه می شود.

سکوت پدر ریحانه عامری به قتل دخترش
پدر ریحانه عامری وقتی وارد خانه شد، سراسیمه بود و سکوت کرده بود، پلیس و مردم به دنبال سرنخی از ریحانه عامری بودند و این در حالی بود که صندوق عقب خودروی پدر ریحانه عامری و پلاک خودرویش خون آلود بود.

تحقیقات ادامه داشت تا اینکه ساعت ۱۱ شامگاه دوشنبه پدر ریحانه عامری سکوتش را شکست و ادعا کرد دخترش را با ضربات تبر به قتل رسانده و او را به بیابان های روستای اختیارآباد در اطراف کرمان منتقل کرده است.

مرگ ریحانه به خاطر خونریزی زیاد
پدر ریحانه عامری به قتل دخترش اعتراف کرد و مادر ریحانه با شنیدن این خبر حالش بد شد و به بیمارستان منتقل شد و ماموران وقتی به بیابان های اطراف روستای اختیار آباد رفتند با جسد خونین این دختر ۲۲ ساله که با تبر به قتل رسیده بود روبرو شدند.

گفته می شود ریحانه تا ساعت ۲۱ زنده بوده و به خاطر خونریزی زیاد به کام مرگ فرو رفته است.

معاونت اجتماعی پلیس کرمان در خصوص پرونده ریحانه عامری با تایید قتل وی اعلام کرد که تحقیقات تکمیلی در این پرونده ادامه دارد و جزئیات آن در صورت دستور مقام قضایی اعلام خواهد شد.

گفتنی است روز یکشنبه ۲۵ خردادماه، یک زن ۱۹ ساله در آبادان توسط همسرش با انگیزه ناموسی سر بریده شد. همسر این زن پس از ارتکاب قتل به کلانتری ۱۱ ولیعصر آبادان رفته و به قتل وی اعتراف کرده است.

همچنین پیشتر نیز خبری مبنی بر قتل یک دختر ۱۳ ساله به نام رومینا اشرفی توسط پدرش با انگیزه ناموسی منتشر شد و واکنش های مختلفی را در میان مسئولان و اقشار مختلف در شبکه های اجتماعی و رسانه‌ها به همراه داشته است.

در قوانین ایران مواردی در نظر گرفته شده تا افرادی که مرتکب “قتل‌های ناموسی” می‌شوند را از مجازات‌های سنگین معاف کند.