پوریا ابراهیمی زندانی سیاسی خبرنگار و فعال حقوق بشر

من پوریا ابراهیمی بارها به بازداشتگاه و به زندان کشانده شدم. بارها کتک خوردم و بارها تهدید شدم. در بازداشت های خیابانی یا از منزل، داعش وطنی به شکل یک جانی مرا به عمق سیاچال قانون که در بی قانونی غوطه ور بود کشاند. در سال ۸۸ چند روزی میهمان اطلاعات در کهریزک بودم. در همان سال ۸۸ با تفنگ بر تنم تیر ساچمه‌ای نواختند. سال ۸۹ در بند ۶۶ سپاه و ۲الف و ۲۴۰ و قرنطینه ۷ تهدید به تجاوز و…شدم. سال ۹۱ در در ۳۵۰ شکنجه شدم. سال ۹۳ در ۲۰۹ و بند ۸ و …….. شکنجه شدم. در آخر هم حکومت شما به ۷ سال حبس و ۳۱ ضربه شلاق برای من بسنده نکرد و باز تشکیل پرونده ایی جدید برایم دادند.. چرا؟ این همه گیر این همه بازداشت برای چه. برای یک اعتراض؟ برای اینکه گفتم و راهِ بهشتِ مینوی من بُز روِ طوع و خاکساری نبود:* .. تنها بخاطر اینکه پرسیدم چرااا؟ تنها بخاطراینکه گند کاری های حکومت کثیف جمهوری اسلامی را فریاد میزدم؟ کتک و زندان و شلاق و توهین و آسیب های روانی برای چه بود؟ و بخاطر اینکه اصلاح طلب نبودم #چهل و یک_سال_شکنجه

من_هم_شکنجه_شدم

سازمان عفو بین‌الملل امروز ۱۱ جون ۲۰۲۰ با انتشار یک بیانیه از مقام‌ها و مسئولان ایرانی خواست که فوراً حقایق مربوط به سرنوشت و محل نگهداری هدایت عبدالله‌پور را افشا کنند و در صورت اعدام شدن این زندانی سیاسی باید جنازه‌اش تحویل خانواده‌اش شده و تحقیقات مستقلی درباره «جزئیات اعدام غیرقانونی» او انجام شود.

رئیس مرکز اجرای احکام در ارومیه ۲۱ خرداد به خانواده‌ی آقای عبدالله‌پور اعلام کرده که این زندانی ۳ هفته پیش اعدام شده اما نمیتواند اطلاعات بیشتری در این زمینه در اختیارشان بگذارد.

معاون بخش خاورمیانه عفو بین‌الملل گفت: «بازی بی‌رحمانه‌ مقامهای جمهوری اسلامی با خانواده‌ هدایت عبدالله‌پور گواه دیگری است بر این که آن‌ها ارزشی برای جان و کرامت انسان‌ها قائل نیستند.»

این زندانی سیاسی به دنبال یک محاکمه‎ ناعادلانه در سال ۹۶ به اعدام محکوم شد. او ۲۰ اردیبهشت ۹۹ از زندان مرکزی ارومیه به محل نامعلومی منتقل شده و از آن زمان، اعضای خانواده و وکلای این زندانی مضطربانه برای کسب اطلاع از سرنوشت او تلاش کرده‌اند.